Kije do chodzenia
Te interesujące owady można spotkać na całym świecie. Najbardziej znanym gatunkiem jest Carausius morosus (Carausius morosus). Pszczoła Avonturia de Vogelkelder Można podziwiać wiele innych gatunków. Występują we wszystkich rozmiarach i kolorach, niektóre mają nawet skrzydła. Ciągle dodawane są nowe gatunki, które ludzie próbują hodować. Dotychczas opisano nie mniej niż 2500 różnych gatunków. Owad patyczak jest jednym z najmniej widocznych zwierząt w przyrodzie ze względu na swój kamuflaż
Mieszkania
Patyczaki są zazwyczaj łatwe w utrzymaniu jako zwierzęta domowe, nie są trudnymi w utrzymaniu gadami.
Patyczaki można trzymać w grupach na stosunkowo małej przestrzeni, bez negatywnego wpływu na rozmnażanie. Patyczaki można trzymać w niemal każdym akwarium, dużej doniczce lub pomieszczeniu ze szklaną ścianą. Obudowa może być pokryta dobrze dopasowaną ramą, drobną siatką lub nylonem. Temperatura pokojowa jest bardzo odpowiednią temperaturą dla większości owadów patyczkowatych. Ponieważ zwierzęta nie lubią jasnego światła, ważne jest, aby nie umieszczać ich na nasłonecznionym parapecie. Należy regularnie usuwać odchody, aby zapobiec powstawaniu bałaganu.
Eurycantha calcarata
Ten bardzo duży gatunek patyczaka z Papui-Nowej Gwinei może osiągnąć długość do 15 cm. W Holandii nazywane są również Czarną Gałęzią Ziemi. Mogą wyglądać bardzo agresywnie i imponująco ze swoimi „kolcami” na wewnętrznej stronie uda. Są to zwierzęta naziemne, których pożywieniem są liście jeżyn, dębów i bluszczu. Samica i samiec są wyraźnie od siebie odróżnialne. Kobieta staje się większa od mężczyzny. Samice są z reguły jaśniejsze od samców. Samica składa jaja w ziemi za pomocą pokładełka. Dzięki temu może wykopać dziurę w ziemi, w której może złożyć jaja. Jaja wylęgają się po 4-6 miesiącach, a patyczaki stają się dorosłymi osobnikami po kolejnych 4-6 miesiącach od wyklucia się z jaj. Te owady patyczaki często żyją blisko siebie, w grupach.
Ekstatosoma tiaratum
Nazywana jest także australijską gałązką Flappentak lub australijską gałęzią cierniową. Jest to ładna gałąź do przechowywania. Laska tak naprawdę wygląda bardziej jak kaktus niż gałąź. Różnicę między samcami i samicami można wyraźnie zauważyć, ponieważ samice mają na głowie kilka kolców umieszczonych jeden obok drugiego (wygląda to jak korona), podczas gdy samce ich nie mają. Samice są również grube i mogą osiągnąć długość 15 cm. Mają krótkie czułki i małe skrzydła, ale nie potrafią latać. Gałęzie męskie są wręcz odwrotne: wąskie, z długimi czułkami, niewielką liczbą kolców i dorastają do ok. 10 cm długości. Kiedy samce dorosną, mają długie skrzydła i, w przeciwieństwie do samic, potrafią latać. Dieta składa się z eukaliptusa, jeżyny, głogu, róży, buka, brzozy, olchy, dębu, akacji, jarzębiny, sałaty, jabłoni i jeżyny. Bluszcz nie jest polecany, nie jedzą go. Gatunek ten jest łatwy w hodowli, ale wylęg jaj trwa od 6 do 9 miesięcy. Jeśli chcesz trzymać patyczaki, z pewnością będziesz potrzebować terrarium o wymiarach 45x30 cm, ponieważ gdy zaczną linieć, zaczną wisieć długo na gałęzi i wtedy będą potrzebowały dużo miejsca.
Voeding
Owady patyczkowate są roślinożerne. Dieta składa się zazwyczaj z liści ligustru, bluszczu, róż, jeżyn i dębu. Najlepiej podawać „bukiet” z różnych rodzajów liści, aby patyczaki miały urozmaiconą dietę.
Rośliny spożywcze można umieścić w butelce z wodą, aby zachować ich świeżość na dłużej. Następnie możesz zamknąć otwór słoika watą, aby żadne owady się nie utopiły. W przypadku zwiędnięcia roślin pastewnych należy je wymienić. Ważne jest, aby spryskiwać delikatnie co drugi dzień.
Oreophoetes peruwiański
Te pięknie kolorowe patyki pochodzą z Ameryki Południowej, z krajów takich jak Peru i Ekwador. Tego rodzaju patyki są również nazywane gałązką czerwonej paproci. Ponieważ żywią się głównie czerwonymi i żółtymi paprociami. Ten gatunek patyczaka jest popularny, ale nadaje się dla prawdziwych entuzjastów. Jedyne, co lubi, to paprocie, ale uważaj, paprocie nie mogą być spryskiwane! Zdobycie nieopryskiwanych paproci nie zawsze jest łatwe, co sprawia, że jest to trudniejszy w utrzymaniu gatunek patyczaka. Różnica między mężczyznami i kobietami jest bardzo wyraźna. Samice są żółto-czarne, a samce czerwone. Utrzymuj pojemnik w odpowiedniej wilgotności, aby zapewnić patyczakom dobre warunki do życia. Owady patyczkowate osiągają dojrzałość w wieku 5 miesięcy. Jaja złożone przez samicę wylęgają się po 3–4 miesiącach.
Phenacephorus Cornucervi
Te ozdobne gałązki wyglądają tak, jakby na patykach rosły kawałki mchu lub roślin. Nawiasem mówiąc, dotyczy to prawdopodobnie tylko kobiet, gdyż samce są gładkie. Po pierwszym linieniu można już dostrzec różnice pomiędzy samcem i samicą. Ten Phenacephorus Cornucervi pochodzą z Sabah i żywią się m.in. jeżynami, malinami, bluszczem, różami, dębem i orzechami laskowymi.
Samce tego uroczego gatunku są szczupłe i mają piękne, lśniące brązowe ubarwienie. Mają lekko zakrzywiony grzbiet i długie czułki. Dorastają do około 6–7 cm wielkości. Samice tego gatunku występują w różnych wariantach kolorystycznych, takich jak czarny, brązowy i beżowy. Samice mają boczną gałąź na odwłoku i są wyposażone w liczne klapy. Niektóre samice mają na głowach trochę zielonego mchu, jak opisano wcześniej. Samice tego gatunku osiągają wielkość około 8 cm. Wylęg jaj trwa około 2–3 miesięcy. Zaleca się również, aby jaja były lekko wilgotne, co można osiągnąć spryskując je wodą co 2–3 dni. Osiągnięcie dojrzałości przez ten gatunek trwa od 5 do 7 miesięcy.
Gatunek ten rośnie szybko i gdy osiągnie dojrzałość, może złożyć jednocześnie całkiem sporo jaj, z których często wykluwają się wszystkie. Gatunek ten wykazuje szczególne zachowanie, które czyni go jeszcze bardziej wyjątkowym. Potrafi on wyciągnąć przednie nogi tak, że głowa idealnie mieści się między nimi, przez co wygląda jeszcze bardziej jak gałązka. Dzięki temu doskonale maskują się w naturalnym środowisku kijanek.
Apollus
Istnieje kilka gatunków tego owada patyczaka. Jednym z nich jest na przykład Gałąź Skrzydła Róży. W przypadku upadku lub utraty równowagi gałąź ta potrafi skorygować swoją pozycję dzięki poręcznym skrzydłom.
Charakterystyczną cechą tego gatunku jest charakterystyczny zapach wydobywający się ze skrzydeł. Ten rodzaj laski pochodzi z Republiki Dominikańskiej i żywi się głównie różami, jeżynami i dębem.
