Anolis brunatny

Opis

Anolis brunatny to gatunek małej, dziennej jaszczurki, występującej głównie w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych. Można je znaleźć w lasach i parkach, ale także na terenach mieszkalnych, pod warunkiem, że w pobliżu znajdują się rośliny. Samiec anolisa brunatnego osiąga długość około 20 cm, z czego większą część stanowi ogon. Zwierzęta mają szaro-brązowe ubarwienie i wyrazisty wzór, który zapewnia duży kontrast. W niektórych przypadkach anolisy brązowe są niemal jednolicie szare. Co prawdopodobnie ma związek z poziomem stresu. Samce mają pogrubioną podstawę ogona, w której znajdują się hemipenisy. Głowa jest proporcjonalnie znacznie krótsza od głowy Anolis rdzawoszyi.

Poniżej gardła znajduje się podgardle, które można rozszerzać. Ten guzek na gardle jest pomarańczowy i otoczony żółtym paskiem. Służy do popisywania się przed kobietami lub do zastraszania innych mężczyzn. Podczas tego zachowania może pojawić się także niewielki czub na szyi i grzbiecie, ciągnący się aż nad ogon. Samice anolisa brunatnego są mniejsze od samców i mają wyraźny biały pas biegnący wzdłuż grzbietu, sięgający aż do bioder. Podgardle samicy jest wielokrotnie mniejsze od podgardla samca i jest również kolorowe. Utrudnia to właściwe rozróżnianie młodych zwierząt i ich płci. Samice są znacznie mniejsze i mają mniej plam na ciele.

Anolis czerwonogardły są zwinnymi wspinaczami i potrafią pokonać niemal każdą powierzchnię. Jednak na wolności rzadko można je spotkać wyższe niż dwa metry. Anolisy potrafią się tak dobrze wspinać dzięki przyczepnym blaszkom na spodniej stronie palców. Lamele te składają się z małych poduszeczek, które z kolei składają się z milionów małych włosków mogących przyczepić się do każdej powierzchni. Inne jaszczurki, na przykład gekony, również mają tego typu nogi.

Rozróżnienie płci i reprodukcja

Różnica między samcami i samicami jest wyraźnie widoczna po podgardlu, które samiec może pokazać, aby zaimponować kobiecie i dać innym samcom do zrozumienia, że ​​to jego terytorium. U samców na końcu ogona znajduje się pogrubiona podstawa, gdzie znajdują się hemipenesy, a na szyi może rozwinąć się niewielki grzebień. Samice są proporcjonalnie mniejsze od samców i często mają biały pas na grzbiecie, który sięga poza biodra.

Kiedy samiec chce odbyć stosunek z samicą, próbuje zaimponować jej poprzez wydłużenie i chowanie podgardla. W ten sposób będzie stawał wysoko na przednich nogach, aby stać się jak największym. Jeśli samica jest tym zainteresowana, pozwoli samcowi podejść i dojdzie do krótkiego kopulacji. Po kilku tygodniach samica złoży rozwinięte jaja w osłoniętym miejscu. Zwykle znajduje się pod materiałami takimi jak gałęzie lub liście leżące na ziemi. Jaja wyklują się po około sześciu tygodniach.