Amadynka
Amadynka
Nazwa holenderska: Amadynka
Nazwa naukowa: Erythrura gouldiae
Pochodzenie: Północna Australia
Wiek: Średni wiek: 5-7 lat.
Lengte: Około 11 centymetrów, nie wliczając końcówki ogona, wliczając końcówkę ogona 12 do 15 cm.
Narodziny: Składanie jaj, średnio od 4 do 6 jaj, które wykluwają się po 13-14 dniach inkubacji.
Zwilżanie: Nie
Klimat: Sawanna
Zostawać: Woliera lub duża klatka.
Minimalny rozmiar: Przynajmniej 60 cm szerokości, najlepiej 100 cm, im większe tym lepsze!
Żywność: Nasiona traw, odmiany prosa, mieszanki nasion, nasiona chwastów i pokarm jajeczny.
Opis
Amadyniec jest jednym z najbardziej kolorowych ptaków tropikalnych w Australii. Dziko ubarwiony amadyniec w naturze mieni się kilkoma kolorami tęczy. Jednakże w niewoli hoduje się dziesiątki kombinacji kolorystycznych. Na przykład istnieją także amadyny żółte i niebieskie, o różnych kolorach głowy. Amadyniec jest bardzo popularny ze względu na swoje kolory, jednak nie jest najłatwiejszym ptakiem w utrzymaniu.
W formie zwierząt domowych żyje więcej amadyn niż na wolności. Na wolności amadynie nie wiedzie się najlepiej; w 2008 roku ptak ten został wpisany na listę gatunków chronionych. Częściowo dlatego, że wiele terenów trawiastych zostało spalonych na potrzeby rolnictwa, które stanowiło główne źródło pożywienia amadyny. Jednak w 2012 r. gatunek ten został ponownie usunięty z listy i obecnie jest pod ścisłym nadzorem, a tereny trawiaste są lepiej chronione.
Reprodukcja
Amadyny osiągają dojrzałość płciową w wieku dziesięciu miesięcy, jednak dla dobra ptaków lepiej poczekać, aż osiągną rok życia, zanim przystąpią do rozrodu. Aby stworzyć silną parę, najlepiej pozwolić im samodzielnie wybrać partnera. Pary często świetnie się dogadują i nie lubią się rozstawać, gdy już się odnajdą. Amadynka ma specjalny taniec godowy, który lubi popisywać, śpiewając dla samicy (lalki). Podskakuje wysoko na nogach, często trzymając w dziobie źdźbło trawy, i śpiewa pisklęciu.
Amadyny lęgowe rozmnażają się w zamkniętych skrzynkach lęgowych, najlepiej w specjalnych płaskich blokach lęgowych. Gdzie samiec może pełnić wartę na podwyższeniu. Samica składa od czterech do sześciu jaj, zazwyczaj wysiadywanie rozpoczyna się od trzeciego jaja. Młode wykluwają się po około trzynastu do czternastu dniach inkubacji i opuszczają gniazdo po około dwudziestu jeden do dwudziestu czterech dniach. Następnie rodzice będą karmić je i opiekować się nimi przez kilka kolejnych tygodni. Młode amadyny osiągają pełną barwę po około czterech miesiącach, dlatego najlepiej nie przenosić ich w okresie linienia!
Voeding
W naturze amadyny australijskie żyją głównie na terenach trawiastych, gdzie żywią się wieloma rodzajami nasion traw. W niewoli amadyny żywią się głównie prosem, a mieszankę nasion najlepiej uzupełniać nasionami chwastów i pokarmem jajecznym. Amadyny błękitne potrzebują również witaminy A, której nie potrafią same wytwarzać. Zalecana jest bogata i zróżnicowana dieta, bogata w warzywa, owoce, owady, minerały i piasek w żołądku.
Zachowanie
Pieśń amadyny jest bardzo delikatna, można ją usłyszeć w cichym otoczeniu. Jednak w zatłoczonym pomieszczeniu lub wolierze piosenka będzie prawie niesłyszalna. Amadyny nie są łatwe w utrzymaniu i nie są ptakami dla początkujących. Jeśli masz pewne doświadczenie z ptakami tropikalnymi, możesz podjąć ten krok po uzyskaniu przydatnych informacji od pasjonata amadyn. Amadyny są dość płochliwe i wrażliwe, dlatego odradzamy zabieranie ich do domu. Chyba że masz naprawdę dużą, przestronną wolierę, gdzie ptaki mają dobry rytm dnia i nocy oraz mogą wystarczająco odpocząć.
Razem czy osobno?
Jeśli w wolierze jest wystarczająco dużo miejsca, zaleca się trzymanie kilku par. Zdecydowanie nie zaleca się trzymania amadyny w pojedynkę. Na wolności zwierzęta te również żyją w grupach, co zaleca się w niewoli. Amadyny można również trzymać w parach. Należy jednak pamiętać, że ptak ten potrzebuje odpowiednio dużo spokoju i przestrzeni, dlatego klatka powinna być przestronna i osłonięta. Najlepszą rzeczą, zarówno dla siebie, jak i dla ptaków, będzie zobaczenie tego ptaka w grupie, w przestronnej, naturalnie udekorowanej wolierze.
Mieszkania
Amadyny źle znoszą niskie temperatury i nie można ich po prostu umieścić w wolierze zewnętrznej. Istnieją tak zwane amadyny lęgowe, które rodzą się w wolierze zewnętrznej i są odporne na zimę. Amadynę trzymaną w pomieszczeniu nie można wystawić na zewnątrz. Nawet jeśli posiadasz hodowane w warunkach zimnolubnych amadyny, zaleca się zapewnienie im (ogrzewanego) schronienia na noc w wolierze. Upewnij się, że woliera jest dobrze osłonięta i ma kilka zamkniętych ścian, aby wiatr nie wiał przez nią bezpośrednio. Najlepiej, aby do woliery dostało się światło słoneczne, co umożliwi produkcję witaminy D3.
